Kau : Mat, terlalu lama rasanya ditinggalkan, sambunglah celoteh kau tentang insan sebagai perhentian hari itu..
Aku : Ya la, insan lain sebagai pengunjung, pendatang, pengguna. Panjang sebenarnya kalau nak dicelotehkan tentang insan. Sebab insan, kompleks.
Kau : Tak apa. One at a time..
Aku : Dia mendengar, menerima luahan, keluhan mahupun apa-apa cerita, tanpa prejudis..
Kau : Tanpa prejudis?
Aku : Ya, tanpa prejudis seharusnya.
Kau : Kenapa? Sedangkan prejudis memang wujud dalam insan.. Habiskan bacaan –»
